De rood-gele column van Erdal Ascipinar

De rood-gele column van Erdal Ascipinar

Beeldmateriaal door: Drtv

Wekelijks delen vier bekende Deventenaren, met rood gele roots, hun visie op Go Ahead Eagles en meer. Robert Heukels, Gerard Somer, Erdal Ascipinar en Roy Beumer wisselen elkaar wekelijks af met een eigen column over hun cluppie. Ditmaal is het de beurt aan Erdal Ascipinar.

Soms kan het leven ontzettend wrang en wreed zijn. Je hoopt als mens dat je ongeschonden door het leven gaat maar helaas heeft niet iedereen dat geluk. Eigenlijk krijgen we allemaal wel ons eigen verdriet en pijn mee in het leven, ook al hoop je het van niet.

Maar wat afgelopen donderdagochtend gebeurde in Oss raakte ons allemaal. Echt heel Nederland werd in het hart getroffen door een afgrijselijk ongeluk waarbij 4 kleine kinderen op een afschuwelijke manier het leven lieten en één kind en de begeleidster zwaargewond raakten. Onvoorstelbaar. Hoe kon zoiets nou gebeuren?! Mijn oprechte condoleances en sterkte voor alle betrokkenen! In één keer is al het geluk van deze getroffen gezinnen aan flarden gescheurd. Geen verjaardagpartijtjes meer, geen geknuffel meer, geen instoppen en voorlezen meer, geen badjes nemen meer, geen stoeipartijtjes meer, geen pretpark bezoekjes meer….niks meer. Alleen maar verdriet. Verdriet, intens verdriet, en dat vooral bij de ouders die hun kind hebben verloren of waarbij hun kindje zwaargewond is geraakt.

Ik kan me geen ergere pijn of verdriet voorstellen dan het overlijden van je eigen kleintje. Moet er niet aan denken. Zoiets zou ik echt niet kunnen overleven. Mijn pappahart zou dan levenslang gebroken zijn. Als hoofdconducteur bij de Nederlandse Spoorwegen weet ik als geen ander wat voor impact zo’n vreselijk ongeval kan hebben op iemand. Met name ook op mijn collega’s, de machinist en de hoofdconducteur, maar ook de reizigers in de betreffende trein, de overige hulpverleners en alle andere ooggetuigen. Ik wens ze allemaal veel sterkte toe bij het verwerken van zoiets ergs. Als je zoiets ‘uberhaupt’ kunt verwerken. Maar ook weten we met z’n allen dat het leven gewoon weer verder gaat. ‘Gewoon’ dan wel met een enorme lading hè.

Ons Kowet moest de volgende dag voetballen en ik had er eerlijk gezegd wel zin in na die vreselijke donderdag. Ff onze favoriete uitlaatklep beleven in onze eigen Horst. Het kopje leegmaken en even het verdriet vergeten. Prachtigste moment in de wedstrijd was de vierde minuut en twaalfde seconde. 0412 Is het kengetal van Oss en er werd daarom één minuut lang, als een soort van hart onder de riem, voor de ‘Osse tragedie’ geklapt. Deventer deelde het verdriet van Oss. Relativeren was het toverwoord op dat moment. Ik hoop oprecht dat de kleine engeltjes daarboven er iets van mee hebben gekregen want voetbal was ff die minuut niet belangrijk! Ook bid en hoop ik voor de zwaargewonden dat zij het zullen redden. Wat is dan eigenlijk winst of verlies van een potje voetbal in tegenstelling tot zoiets ergs. Helemaal niets, echt gewoon helemaal niets.

Over de wedstrijd zal ik kort wezen. Ik vond ons redelijk spelen, niet veel kansen weggegeven, en bovenal goede veerkracht getoond door, na die 1-1, toch nog de winst binnen weten te halen. Vergeet niet dat dit jong Ajax één van de betere voetballende team is in de eerste divisie. Ook voor de Ossenaren uit onze selectie, Van der Venne en Bakx, was het een emotionele overwinning. Hen gunde ik deze overwinning het meest, na een achtbaan van allerlei gevoelens in hun woonplaats Oss. Maar heel professioneel hebben zij keihard gewerkt en bijgedragen aan deze belangrijke overwinning. We staan weer op de eerste plaats daar Cambuur de punten liet liggen. Ook mooi om te zien dat er bijna 8300 supporters waren in de Adelaarshorst ondanks het zeer slechte weer; respect.

Volgende week wens ik ons Kowet en de 400 meereizende Rood Gele Kowet supporters een goede wedstrijd toe. Het zou heel mooi zijn om daar in Nijmegen niet te verliezen en bovenin mee te kunnen blijven draaien. Ik had graag meer over ons voetbal willen schrijven maar de tragedie van Oss bleef maar in mijn koppie malen. Uit respect voor de slachtoffers in Oss heb ik mijn mooiste hobby maar eventjes aan de kant gezet. Uiteindelijk blijven wij allemaal maar mensen van vlees en bloed. En ongeacht onze kleur, geloof, sekse, politieke voorkeur of wat dan ook, raakt dit ons gewoonweg allen. Naast ons Kowet is schrijven ook een uitlaatklep voor mij, daarom reken ik op uw begrip. Hoop dat ik mijn volgende column meer aan ons Kowet kan besteden. Rust zacht kleine Ossenaartjes. Met een traan en een brok in mijn keel, een laatste groet.

EA71

WIE IS ERDAL ASCIPINAR?
Erdal Ascipinar, een geboren en getogen Deventenaar van 47 jaar. Hij is in zijn dagelijks leven in dienst van de Nederlandse Spoorwegen als Hoofdconducteur. Als fervent Kowet supporter schrijft hij voor diverse sites over zijn eigen belevenissen en over zijn grote liefde: Kowet.
Erdal staat ook wel bekend als DeventerTurk. Onder die bijnaam heeft hij vele stukken geschreven.
Op de hoogte blijven van al het sportnieuws uit de regio Deventer? Volg @DrtvSport op Twitter en Facebook

Onze frequenties

Radio:

  • Ether: 107.3 fm
  • Ziggo: 104.1 fm

TV:

  • Ziggo: Kanaal 40
  • KPN: 1314

Recente Tweets

Sponsor van de maand