Fijne pappe van me, ik heb u een tijdje niet gesproken. Hoe is het daar boven? Waakt u wel over onze Serdal? En over onze andere geliefden, zoals familie, vrienden, andere Deventenaren en Kowetters? Helaas hebben wij weer afscheid moeten nemen van een paar van bovengenoemde mensen. Hetzij door verschrikkelijke ziektes, ongelukken of gewoon door ouderdom. Ik weet dat de dood onlosmakelijk verbonden is met het leven maar toch doet het elke keer weer pijn, om mensen los te laten, om vrienden of betrokkenen zo intens verdrietig te zien. Kinderen die hun pappa of mamma verliezen. Echtgenoten die hun wederhelft verliezen. Broers en zussen die een broer of zus verliezen, en ouders die een kind verliezen. Pijn en verdriet blijven dan achter. Wij weten er alles van, helaas. Toch is het mooi en indrukwekkend om te zien dat men dan bij elkaar komt in deze rotdagen voor een laatste groet of voor een hart onder de riem. Al is je hart zo gebroken en vol met donkere wolken, doof alsjeblieft nooit het zonnetje, want als je geen hoop meer hebt dan blijven de morgens nog langer weg. Hoop zorgt wellicht voor een volgende bladzijde in het leven, sla daarom het boek nooit dicht!

 

Ook hebben wij hoop voor onze allerbelangrijkste bijzaak in het leven, namelijk ons Kowet. Heerlijk dat we al onze zorgen kunnen vergeten als we naar Kowet gaan. Het leeft weer enorm bij ons, ondanks de twee dramatische voetbalseizoenen ervoor. Stegeman en co hebben de poppetjes al redelijk goed neergezet. Er begint zich een mooie eenheid te vormen op en rond het veld. In de wedstrijd tegen Excelsior zagen wij een fris, zeer goed spelend en overtuigend Kowet. Misschien wat overdreven maar ik heb in tijden niet zo’n mooie pot voetbal van Go Ahead Eagles gezien. God wat had ik dit gemist zeg! Ook al werd er niet gescoord, er werden wel genoeg goede kansen gecreëerd door het team en er werd bijna niks weggegeven. Ook al weet ik dat één zwaluw nog geen zomer maakt, het ziet er toch goed uit tot nu toe en dat geeft weer hoop aan de trouwe Eagles supporter. Verder werd duidelijk dat de sfeer en saamhorigheid veel beter is dan ooit tevoren in het team. Verdienste ook van de technische staf. Dat zag je ook wel terug in het ‘opstootje’ tijdens de wedstrijd tegen Excelsior. Heerlijk ouderwets ff de borsten tegen elkaar aan douwen en laten zien; tot hier en niet verder!

 

Tijdens de wedstrijd riep ik op een gegeven ogenblik vanaf de zijlijn: ‘ Zooo, die gaan het lastig krijgen in de eredivisie, dat wordt misschien wel degradatie’. Waarop de heer Koolwijk, aanvoerder en steunpilaar van Excelsior, reageerde met zijn handje aan het oor: ‘waar spelen jullie ook alweer??’ (refererend aan de eerste divisie) Waarop ik counterde met; ‘ja dat klopt, jullie voor 3000 man en wij voor 10.000 man (naar boven afgerond hè), tja! De reactie van Koolwijk daarna was wel sportief, want hij zei ‘ja, ook dat is waar, ja’!! ‘Je bent welkom hoor’ beten wij hem weer vanaf de zijlijn toe waarop we getrakteerd werden op een mooie glimlach van Koolwijk. Denk toch wel dat hij stiekem een beetje jaloers op ons stadion en onze aanhang is! Een schitterend één tweetje was dit! Jaja, de club leeft en bruist als nooit tevoren en wie weet waar dit toe leidt! Mooie activiteiten en initiatieven worden door de supporters op gezet, zoals bijvoorbeeld het Kippenhok! En ook de ADHD groep en de SV verrichten goed werk. Grote klasse! Ook al snakken wij met z’n allen naar succes en victorie, het allerbelangrijkste is toch dat we blijven houden van onze mooie club en ons leven lang Kowet blijven steunen. Hopend op een mooi Kowet seizoen en mooie wedstrijden in en buiten de Adelaarshorst.

 

O ja, pappe nogmaals ontzettend bedankt voor de liefde die u mij heeft meegegeven voor ons Kowet. Ik mocht ooit als vijfjarige aan uw hand mee naar de Horst en toen ben ik echt verliefd geworden op ons Kowet. En waak alstublieft over alles wat Rood en Geel is daarboven: uit het oog maar nooit uit hart. Waar de roodgele zon altijd zal blijven schijnen en hopen. Natuurlijk voor alle Kowetters!!

 

GAE DEVENTER EA71
WIE IS ERDAL ASCIPINAR?
Erdal Ascipinar, een geboren en getogen Deventenaar van 47 jaar. Hij is in zijn dagelijks leven in dienst van de Nederlandse Spoorwegen als Hoofdconducteur. Als fervent Kowet supporter schrijft hij voor diverse sites over zijn eigen belevenissen en over zijn grote liefde: Kowet.
Erdal staat ook wel bekend als DeventerTurk. Onder die bijnaam heeft hij vele stukken geschreven.
Op de hoogte blijven van al het sportnieuws uit de regio Deventer? Volg @DrtvSport op Twitter en Facebook