Ultra

Beide A-teams en C-teams zijn doorgedrongen tot de halve finale, dus als ze deze ronde doorkomen staan ze al in de finale. Dat betekent dat je kampioen van Nederland kan worden.

Ik zit bij Deborah Behr in de auto vandaag. Ze vertelt honderd uit over haar zenuwen, de slapeloosheid van afgelopen nacht, de ervaring met de kampioenen jongens C van vorig jaar en of ze wel de juiste onderbroek aanheeft. En nee ik hoef geen lekkere koffiebroodjes van jou (die ik speciaal voor haar had gekocht toen ik op een achterlijke vroege tijd in de supermarkt stond) want op zo’n dag mag ze alleen maar krentenbollen met kaas eten.

Voor een echt verenigingsmens als Deborah Behr is de open club “het” toernooi van het jaar. Met de net bestelde Avior-sjaaltjes en een groot spandoek, is ze goed voorbereid op pad gegaan. Vooraf was er een schema op gesteld die ik via de app al had ontvangen om van de ene sporthal naar de andere te tuffen zodat er niks gigantisch belangrijks wordt gemist van de jeugd.

Jullie moeten weten dat de aanhang van Avior zeer trouw is. Het is dan ook niet gek dat de tribune vol zit met alleen Avior supporters. De schamele supporters van Rivo Rijssen moesten staand plaatsnemen achter de tribune. De “skeeuwers” (je kunt raden waarom ze zichzelf zo noemen) zijn in ieder geval aanwezig, dus als het al stil dreigt te vallen, zwepen zij het publiek wel weer op.

Na de verloren en gewonnen set van de eerste wedstrijd van de A-meiden, niet alleen Deborah was zenuwachtig, wordt er meteen een draf naar de auto in gezet. De tweede ultra in de vorm van Roy Meyer dient zich aan en hij stuurt de wagen met volle vaart richting Borne. Zodra we zijn ingestapt begint er een vergadering over het wel en wee binnen de jeugd. Na 24 minuten wordt deze abrupt beëindigd. We zijn er en Deb is misselijk.

Binnen horen we dat helaas de eerste wedstrijd door jongens A is verloren, maar wel leuk gespeeld, hoor. De heil word gezocht in de tweede wedstrijd. Taurus uit Houten maakt echter gehakt van ze. (25-13) Het lijkt erop dat het rijschema wordt hersteld want voor niks en noppes nog een keer heen en weer rijden lijkt (in ieder geval mij) heel onnodig en overbodig.

Emmen was duidelijk nog een maatje te groot. Aangezien er bij Avior ook wat meiden mee doen vanuit de B, leken meiden eerder meisjes. Jep, qua stabiliteit en zelfvertrouwen mogen ze nog een beetje groeien. Het was na deze wedstrijd wel duidelijk dat de volgende ronde halen een utopie is.

Op 4 punten uitgeschakeld uiteindelijk. Toch moeten we ook eerlijk zijn en waren Set up en Emmen de beste ploegen van de dag. Gelukkig volleybalt oud-Avior speelster Evi van Kerkvoorde nog bij Set up zodat ze in de finale toch nog een beetje Deventer gaat vertegenwoordigen. En meiden, volgend jaar weer een kans (voor de meesten van jullie dan).

Wie is Mieke Sprenkelder? Geboren op 10 maart 1980. Heeft gevolleybald op eerste en tweede divisie niveau bij Sparta, Devolco ’88, Hevo en SVS. Nu spelend in dames 2 bij Avior.