Deze week de tweede column van Elvira Salet, nadat haar eerste goed belezen werd en voor veel leuke reacties zorgde. Deze week schrijft Elvira aan Erik onder de titel: ‘Een bos tulpen’

Elvira Salet

Lieve Erik,

Afgelopen woensdag, 9 januari 2019, zit ik in mijn auto richting Thialf, de zon schijnt, de wind is wat gaan liggen. Het Friese landschap ademt een serene rust uit. Mijn gedachten schieten naar een hartverscheurend verdriet binnen ‘onze’ schaatswereld. Paulien van Deutekom, slechts 37 jaar oud, verslagen door die verrekte kanker. Op woensdag 2 januari 2019 eindigde voor haar de oneerlijkste strijd van haar leven. Gevochten als een leeuwin. Niet alleen een prachtige SPORTVROUW (Wereldkampioen Allround 2008) maar ook een LIEVE VROUW en MAMA van een peutertje van 1 jaar is weggerukt uit het leven. Vanmiddag wordt er afscheid van haar genomen. Hoe oneerlijk, hoe hard is dit leed en gewoon niet te bevatten.

Ik loop Thialf binnen en zie de baan voor mij liggen. Ik zie de rijders hun rondjes rijden, rondjes die Paulien hier ook vaak heeft gedraaid, onuitwisbare mooie herinneringen aan Paulien werden door veel journalisten en haar sportcollega’s, oud-teamgenoten en trainers verwoord, prachtige odes aan Paulien. Het raakte een ieder in het hart, het doet diep pijn… te vroeg, veel te vroeg, oneerlijk vroeg…

In datzelfde Thialf liggen het verdriet maar ook de vreugde dicht bij elkaar.

Mijn gedachten dwalen naar de laatste week van het jaar 2018, het SprintTeam OOST reed het KERSTSPRINTTOERNOOI en het OUDEJAARSTOERNOOI, mooie PR’s weer, ook voor veel jeugd uit de omgeving Deventer.

In diezelfde week het KPN NK AFSTANDEN, en Thialf zit tot de nok vol met enthousiaste supporters, het hele weekend Topsport van de bovenste orde.

Ik ben met Mika van Essen, Sebas Diniz en Mervin Maatman ook in Thialf neergestreken voor nog een korte kwaliteitstraining op de vrijdag en zaterdagmorgen. Mooi dat je trainingsmaatjes ‘in dienst van je’ willen rijden. De sfeer is ontspannen op vrijdag, je ziet dat Thialf nog verder omgetoverd wordt tot een waar “NK SCHAATSPALEIS”. De NOS is nog druk in de weer met het plaatsen van camera’s en buiten worden bogen van diverse sponsoren opgeblazen. De ijsmeester Beert Boomsma is ook druk in de weer, maakt wel een ontspannen indruk en heeft nog tijd voor een praatje. Boomsma is er ook klaar voor met zijn team: Wenst ons succes.

Mika van Essen rijdt op de zondag de 1000 mtr. tussen de grote toppers. Zaterdagmorgen nog even lekker het ijs ‘voelen’. “De kwaliteit van het ijs voelt nog beter dan de vrijdag”, zegt Mika. Ze hebben er zin in. Eerst inwerken in de Topsporthal. Het is nog vroeg en er wordt in-gefietst in de hal. Ik loop langs een prullenbak en wil mijn kauwgom erin gooien. Zie ik dat nou goed!!! Ja ik zie het goed, er ligt tussen het vuilnis van de vorige dag een bos tulpen. Ik roep ‘moet je nou dan zien, er ligt hier een bos tulpen van de huldiging van gisteren’. Iedereen loopt richting vuilnisbak. De een zegt; “Nou ik had die bos wel willen hebben, dan had ik op het podium gestaan” en een aantal gaat gokken welke sporter met zilver of brons het boeket in de prullenbak heeft laten verdwijnen (gesmeten denken wij)! Er wordt gelachen, en gezegd ‘nee die doet zoiets niet’, ‘nou’ zegt een ander ‘ik zie hem of haar er wel voor aan’. Ik laat in het midden welke sporter het zou zijn geweest…?

Die zondag, na al twee dagen geweldige sport van het hoogste niveau met mooie sportieve battles, mag ook Mika van Essen het ijs betreden. Mika start in rit 6 van de 1000 mtr. en rijdt tegen Joost Born (team IKO). Het startschot klinkt, en mijn hartslag gaat omhoog, dat is inderdaad ‘raar’ want ik rij zelf niet. Het gebeurt gewoon bij belangrijke wedstrijden. Ik zit dan ook gelijk ‘in de race’. De eerste 200 mtr. loopt zoals het moet; goeie opening, nu doortrekken de eerste volle ronde. Elke slag is raak, super om te zien. Voor de eerste volle ronde (600 mtr.) zie ik dat hij Born gaat ‘pakken’ (sorry vakjargon ?), doorkomst na 600 mtr. is heel goed; nu doortrekken, slagen blijven afmaken, de bocht nog uit versnellen, goeie laatste kruising, rijdt met voorsprong naar de buitenbocht. Zijn klappen zijn nog steeds raak; Yes, hij wint de rit. Bjorn komt in de binnenbocht niet meer onderdoor. 18 Jaar jong en je staat op zo’n mooi toernooi en wint je rit van een 25-jarige in ook nog een mooie tijd (1.10.76), dicht bij je PR, is toch geweldig. Mika had zeker die bos tulpen uit de prullenbak verdiend.

Weer terug naar woensdag 9 januari 2019, na de training hebben wij het nog over het grote verdriet, de jongens kennen haar enkel van beelden op tv, ze zijn jong en hebben de schaatsperiode van Paulien niet bewust mee gemaakt. Maar het maakt wel indruk op ze, ook zij realiseren zich dat het een tragisch wreed noodlot is.

Ik loop Thialf uit en stap weer in mijn auto naar huis, ik zie een akker met een stralende zon, strak blauwe lucht waarin tulpen hebben gestaan, er staat midden in het winterlandschap nog een oranje tulp in het zonlicht te schitteren… PAULIEN…

WIE IS ELVIRA SALET?
Ik ben trainer/coach van een geweldig mooi junioren team, de gewestelijke selectie SprintTeam OOST. Wij trainen op de namiddag, maandag, dinsdag en vrijdag op de Scheg in Deventer. In de zomer trainen wij op de atletiekbaan en skeelerbaan op Keizerslanden. De krachtrainingen (KR Trainer Yildiz van Essen) werken wij af bij Antvelink Sportfysio in Deventer. De fietstrainingen worden afgewerkt vanaf Wilp de Veluwe over, de dijk aan de overkant van Deventer, of vanaf De Knobbel Heerde/Epe/Tongeren. De rijders komen allemaal uit de regio Oost. Het team bestaat uit: Mika van Essen (Schalkhaar), Adriaan de Kluiver (Schalkhaar), Mervin Maatman (Deventer),  Tim Hoogkamer (Deventer), Sebas Diniz (Borne), Watse Vermaning (Vriezenveen), Lars van Bemmel (Ede), Michael Den Draak Borm (Arnhem), Jens Verbeek (Dronten), Pepijn de Wolff (Arnhem) en de twee stagiaires Fabienne Diniz (Borne) en Yasmine Bouaziz (Apeldoorn).

Eerste column van Elvira gemist?
Klik gauw even op onderstaande link om ook die te kunnen lezen…

Elvira Salet, haar allereerste column; ‘De reis’