COLUMN

e l v i r a s a l e t

 

Lieve Erik,

Er komen kansen voor nieuwe generaties en nog snellere races in de mondiale schaatssport. Dat zagen wij allemaal afgelopen weekend in Inzell gebeuren. Ik hoop dat jij dit weekend ook tijd had om aan de ‘buis’ gekluisterd te zitten, en het fantastische schouwspel van het WK Afstanden te zien. Wat een feest met uitzonderlijk mooie sportprestaties, anders heb je echt iets gemist!

Toch is de schaatssport niet bepaald een plek om snel rijk te worden. Het mooie is dat het daar ook niet om draait in de schaatssport, het draait om pure sport en geluk, op zoek naar dat ene moment waar alles samen komt in puur sportgeluk .

Je zag dat ook bij de jeugd uit Deventer, die twee weken geleden raceten in Groningen op het NK Afstanden/Allround 2019. ‘Onze’ jeugd staat nog aan het begin van hun sportcarrière, en wat je dan nodig hebt om dat moment van sportgeluk te bereiken is een gezellige ijsbaan (die wij gelukkig hebben in Deventer), doorzettingsvermogen, plezier en goede begeleiding, leuke teamgenootjes en een trainer die passie heeft voor de schaatssport. Toevallig of niet, dit alles komt samen op de Scheg!

Het waren weer hectische momenten met veel adrenaline voor iedereen die er was. Ja ook voor mij, HF 180 (Hart Frequentie) en sportgeluk in zijn mooiste vorm. Ik zie winnaars vol winnersgeluk terug; Sebas Diniz die Nederlands Kampioen Afstanden Junioren B werd op de 500m, die met een blik ‘deze is voor mij’ Stefan Westenbroek versloeg. Deze twee jonge B-junioren staan op eenzame hoogte op de Nederlandse ranglijsten. Westenbroek kreeg zijn ultieme geluksmoment later, hij werd Nederlands Kampioen Allround bij de Junioren B, een knappe prestatie. Ook bij de C junioren was geluk; Ruben Ribbink veroverde het brons op de 500m, vol verbazing keek hij naar de uitslag, voor het eerst op een belangrijk podium. Het geluk straalde van zijn gezicht, met een grote glimlach stapte hij het podium op. Deze was echt voor hem!

Ik zag ook ‘verliezers’ die met een teleurgestelde blik naar het scorebord keken. Ruben Lichtenberg werd nipt 4e op de 1500m bij de junioren B, met een verschil van vijftienhonderdste net buiten het podium, heel jammer.

Mika van Essen greep dat weekend twee keer naast het Goud: op de 500m en 1000m NK Afstanden Junioren A, het werd twee keer Zilver met een gouden randje wat mij betreft. Als je na de World Cup Junioren in Helsinki met temperaturen van -16, in staat bent 4 dagen later in Groningen met drieduizendste er naast te zitten, kan je jezelf niets verwijten en mag je gewoon gelukkig zijn met je prestaties. “Je hebt je doel bereikt” zei ik die middag tegen hem, “je kwalificatie is binnen voor de World Cup Junioren en WK Junioren in Italië”, sportgeluk is binnen het bereik. Het zit er jong in, het willen winnen, maar als winnen gemakkelijk was, zou iedereen het kunnen. Deze junioren zitten in een opleidingstraject om te leren winnen maar ook te leren ‘verliezen’, dat siert de echte topper daar mee om te gaan, en weer door te gaan.

Weet je Erik, ik neem je even terug in de tijd, ik denk altijd bij geluk en verliezen aan Jan Smeekens, Olympische Winterspelen 2014 Sotsji, op twaalfduizendste seconde verloor hij het goud aan Michel Mulder. Een aantal minuten waande hij zich Olympisch Kampioen, zelfs Mulder dacht even dat hij verloren had. De ET (Electronische Tijdwaarneming) liep achter en opeens is Michel Mulder in een intens geluk beland. Jan Smeekens mist dat moment, hij zit nog in zijn geluk, wat even daarna ruw wordt verstoord. Ik heb tot de dag van vandaag groot respect voor hoe Smeekens daarna met zijn verlies om ging, een groot sportman waardig. Het geluk keerde zijn kant uit exact drie jaar later, in Gangneung pakte hij de Wereldtitel op de 500m. Die vreugde en het intense geluk kwamen hem toe. Die was beslist voor hem. Helaas dit jaar bij het WK geen glorie voor hem in Inzell.

Mika van Essen reed afgelopen zondag bij de World Cup Junioren Finale in Baselga di Piné in Italië op vierhonderdste naast het podium, een misslag uit de bocht koste hem dit keer het mooie geluksgevoel van de winnaar. Op de Livestream beelden zag ik de teleurstelling op zijn gezicht liggen. Een half uurtje later klonk hij aan de telefoon een stuk gelukkiger, “ze zijn te verslaan” en doelde daarmee op de snelle Russen, Japanners en Koreanen! Het voelde ook een stuk beter voor Mika dat hij besefte dat hij in het eindklassement van de World Cup op de 1000m zilver had gepakt. Volgend weekend staat het WK Junioren 500m, 1000m en TeamSprint op het programma voor Van Essen, ook in Baselga de Piné. ‘Ik ga er vol in, wil podium rijden’ klinkt het overtuigd! ‘That’s the spirit’ en weer door op zoek naar een mooi geluksmoment in Italië.

Twee weken geleden reed Lotte van Beek weer ‘ouderwets’ podium op de 1000m World Cup in Hamar, het geluksgevoel straalde van haar af tijdens haar interview bij de NOS.

Terug naar dit weekend, zit dus naar de tv te kijken en zie vier Nederlandse sporters intens gelukkig, Kai Verbij verbaast zichzelf en wint met een intens geluksgevoel de 1000m. Irene Schouten pakt haar tweede wereldtitel bij de Mass Start, mede door goed teamwerk van Melissa Wijfjes, twee gelukkige sportvrouwen.

Thomas Krol, ja even een stukje ‘geschiedenis’, die Thomas die ook ‘groot’ is geworden vanaf de Scheg, ging ooit mee naar Berlijn in zijn DIJC tijd als junior. Ik was toen nog trainer bij DIJC (Deventer IJs Club) en er waren altijd uitwisselingen tussen Deventer en Berlijn. Zo mooi, die uitwisselingen zijn er nog steeds voor de jeugd uit Deventer, inclusief ontvangst op het Stadhuis met de ploegen die uit buitenland naar Deventer kwamen. Dat doet de stad altijd goed, omarmen die mooie schaatssport en je gelijk welkom voelen in deze sportstad. Een junior Krol die toen al heel goed wist wat hij wilde, zie ik zondag in Inzell, nu als duidelijk gearriveerde sportman, wederom geschiedenis schrijven en hoe….. met een wonderbaarlijk snelle slag ‘vliegt’ Krol over het ijs, ja Erik ik ga nog meer superlatieven gebruiken, in een gigantische, fantastische, geweldige 1500m snelt ‘onze’ Thomas Krol steeds sneller over het ijs, de secondes vliegen door het beeld, een baanrecord en WERELDKAMPIOEN, een explosie van GELUK, die is voor hem!

In die zelfde middag gebeurt er bij het dames toernooi ook iets heel bijzonders, ik hoop dat je dit echt niet gemist hebt, een intens gelukkige Ireen Wust zie ik na een geweldige 1500m race over de finish glijden met de blik naar boven gericht “deze is voor jou” of misschien wel “deze is voor ons samen”. Als er een “boven bestaat” dan was er beslist een onzichtbaar lijntje van Ireen naar Paulien (van Deutekom) een prachtig ULTIEM geluksmoment die de hele schaatswereld mocht zien en ontroerde. Tranen volgenden van geluk maar ook van diepe pijn bij het grote verlies, om het leven van Paulien, net vijf weken geleden.

Ireen legde op die 1500m in Inzell een bewonderenswaardige kracht, die zondagmiddag (10 februari 2019), neer op het ijs. Paulien van Deutekom gleed exact 11 jaar terug op 10 februari 2008 naar de Wereldtitel Allround. Sport en GELUK komen dan ‘verschrikkelijk’ mooi bij elkaar, samen met @teamnuyt en de twee WERELDKAMPIOENEN in gedachten ‘vliegen ze naar de regenboog’ en terug, een diepe buiging rest…….