Ik ben een geboren en getogen Deventenaar. En aangezien ik geboren ben in de jaren ’70, speelde ik vroeger als kind altijd buiten. Nu kan ik een cliché jankverhaal op gaan houden over de jeugd van tegenwoordig maar dat ga ik niet doen. Buitenspelen: Dat deden we, elke dag. Regen en wind, zon en sneeuw, altijd buiten spelen. Negen van de tien keer waren we dan aan het voetballen. Ik woonde aan een woonerf waar, aan het eind van het straatje, een veldje aangelegd was. En alsof Hij het zo gewild heeft, de gemeente had twee bomen op een meter of vijf van elkaar gezet. Je raadt het al: Als we geen tien-puntenspel of paaltjesvoetbal aan het spelen waren tegen de zijkant van het woningblok, speelde we op dat grasveldje altijd partijtje. Jongens en meisjes van alle leeftijden door elkaar. Genieten met een hoofdletter G.

Op een dag, ik was een jaar of acht, kwam daar een grote donkere man aanwandelen met de grootste kinderen uit de straat. Het was Mike Small. Hij bleek bevriend met de familie (of in ieder geval met één van de dochters) Nauta die bij ons in de straat woonde. En daar stond hij, of hij mee mocht voetballen met ons. Wat een held. Ik heb ergens nog een ‘teamfoto’ van het hele spektakel. Maar die dag vergeet ik nooit meer. En Mike Small vergeet ik ook nooit meer. Ik heb een vermoeden dat hij het al lang vergeten is, maar toch…

Small was medio jaren tachtig de spits van Go Ahead Eagles. Dat doet mij dan weer zeer, dat ik Small herinner als die grote man die mee kwam voetballen op een veldje in een woonwijk. Ik had hem mij moeten herinneren als superspits die jaar in jaar uit topscorer van Go Ahead Eagles werd. Maar, in 78 officiële wedstrijden voor Go Ahead Eagles scoorde hij slechts 22 doelpunten. In zijn laatste jaar slechts 3 maal in 24 wedstrijden… Als spits zijnde scoorde hij sowieso niet veel. Small was een ‘stoeker’. ‘Biet ze in de rugge en zoeg ze een oog oet’, zoals we hier in Deventer zeggen. Hard werken en zijn medespelers beter laten presteren. Later heeft Go Ahead Eagles meer van dat soort spitsen gehad. Grote namen, maar qua scoren viel het allemaal wel even tegen. Ik denk aan Erik Willaarts. De grote man van FC Utrecht en Borussia Mönchengladbach. Maar ook Erik Tammer bijvoorbeeld. Van een minder kaliber denk ik aan namen als: Bram Marbus en Diego Jongen.

Thomas Verheydt is ook zo’n type spits. Als we de penalty’s van zijn scorelijst afhalen is ook hij geen goalgetter. Met de huidige spelers om de nummer 9 heen hoort daar in mijn ogen een echte afmaker te staan. Navrátil, Andrade, Van der Venne, Van Moorsel, Dekker, Bakx en Stans zijn allemaal spelers die een mede-speler voor de goal kunnen zetten. Verheydt is een ‘in de bal komende speler’ die de duels zoekt en eigenlijk meer als verlengstuk van je aanval geldt. Verheydt komt in de topscorerslijst niet terug in de top tien en scoorde aanzienlijk minder dan zijn concollega’s Druijff, Engels en Veldwijk. Je zag het afgelopen zondag tegen Den Bosch ook weer. Als we toch een echte goaltjesdief hadden gehad…

In principe is het helemaal niet erg om met zo’n type spits te spelen. Maar dan moet er wel een ‘tien’ omheen zwerven die er dan wel minimaal twintig inlegt. Van der Venne is zo’n type speler en heeft dat tot aan de winterstop echt wel laten zien. Geef zo’n jongen lekker de vrijheid en accepteer als spits zijnde, dat als je je in dienst van het elftal gaat opstellen waardoor zo’n Van der Venne wellicht het dubbele aan doelpunten had kunnen maken. Hoe kan het dan dat het na de winterstop het een beetje stokt en het niveau minder is.

Wellicht zijn ze beiden teveel gefocust op het doelpunten maken. Iets wat niet verkeerd is natuurlijk maar ze moeten elkaar niet in de weg gaan lopen en elkaar het licht in de ogen niet meer gunnen. De teamprestatie moet bovenaan staan. Niet wie hoger op de topscorerslijst staat. Een Van der Boomen(FC Eindhoven) of Reijnders van Jong AZ zijn goede alternatieven, mocht Van der Venne verkassen.

In het gekste geval heb je een buitenspeler nodig die vanuit zijn vrije rol topscorer kan worden, bediend door Verheydt. Jongens als Okita (NEC), Seys (RKC), Aboukhlal (Jong PSV), Rayhi (Sparta) en Ondaan (Telstar) bijvoorbeeld. Jonge, gretige buitenspelers die zowel assists als doelpunten maken en zich op willen werken naar de Eredivisie. In principe is van de huidige groep alleen Navrátil van dat niveau, al zal hij door zijn leeftijd niet meer die drang hebben die andere, jonge twintigers, wel hebben.

Een mooie uitdaging voor Stegeman en Bosvelt!
In een interview met Stegeman hoorde ik hem zeggen dat ze plan A en plan B klaar hebben liggen. Dus ook na de promotie, die er natuurlijk gaat komen na de 1-3 winst die gaat komen vanavond, is de club klaar en bereid om investeringen in de selectie te doen waardoor de duur in de Eredivisie dit keer langer dan één seizoen zal gaan duren. Prachtige vooruitzichten waar ik nu al naar uit kijk.

 

WIE IS ROY BEUMER?

Roy Beumer is een 43-jarige Deventenaar. Hij mocht begin jaren ‘90 aan het profvoetbal bij Go Ahead Eagles ruiken in een lichting met Victor Sikora en Resit Schuurman onder leiding van Dwight Lodeweges. Mede vanwege zijn mentaliteit toentertijd koos hij er zelf voor om zijn avontuur bij Go Ahead Eagles vaarwel te zeggen. Hij koos ervoor om zich te gaan richten op zijn verblijf bij Daventria. Hierna ging het fysiek snel bergafwaarts en besloot hij zich te storten op het trainerschap. Gezin en werk hebben doen besluiten sinds het seizoen 2017/2018 enkel nog te genieten van zijn bij PSV voetballende zoon en andere twee kleine kindjes.