Ik kreeg zondag het afschuwelijke bericht dat Fré Klein Ovink is overleden. Op eerste kerstdag is hij plotseling van ons weggegaan. Ik zat, zoals praktisch iedere zondag, bij mijn ouders aan de irish coffee en whiskey. Ik ben de jongste niet meer en ik geniet van de momenten met mijn ouders. En toen kwam dat appje van mijn broer. Ome Fré is weg.

Hij was in jaren ‘70, ‘80 en ‘90 leider van jeugdelftallen bij Daventria. Fré was samen met veel andere vrijwilligers de reden dat de vereniging zo floreerde met de jeugd en er nooit een omkijken was naar de organisatie. De club draaide om vrijwilligers. Het probleem ontstond bij het opstaan van de patatgeneratie. Ouders droppen hun kids met een euro af bij de club en haalde ze einde van de zaterdag weer op. Dat dit niet een probleem van Daventria werd maar van alle verenigingen in (voornamelijk) steden is een feit. Ook nu zijn er altijd nog vele problemen omtrent het vinden en inzetten van vrijwilligers bij alle clubs in Deventer. En juist daarom heb ik zoveel respect voor mensen als Fré Klein Ovink.

Maar ook voor dat kleine groepje mensen binnen Go Ahead Eagles die of belangeloos of voor een kleine vergoeding zich meerdere dagen per week inzetten om de academie te laten draaien. Mensen als Henk Veenstra en Monique Olthof. Zodra er ook maar één bal moet rollen bij de jeugd zie je ze actief zijn. Maar met het huidige budget van de jeugdopleiding kun je er ook vergif op innemen dat Jan Kromkamp en zijn trainersstaf ook niet de hoofdprijs ontvangen aan vergoeding. De liefde voor het spelletje en de liefde voor de club zorgen voor hun eindeloze inzet, vaak tegen deuren trappen waarvan ze eigenlijk weten dat die deur toch niet open zal gaan.

Mooi om te zien dat de jeugd dan verhoudingsgewijs zo goed presteert. De o13 die fantastische resultaten in de beker haalt, jongens die regionale selecties en trainingsstages halen bij de KNVB en gisteren werd bekend dat de zestienjarige Olaf Kok mee mag op trainingskamp met de hoofdselectie. Dat vind ik mooi om te zien. De technische staf waardeert dus dermate de inzet bij de academie dat ze dat belonen. De onderlinge verhouding groeit en daardoor de inzet dus ook weer.

Vorig seizoen was natuurlijk geen topseizoen, maar daar is niks over gehoord bij de academie. De jeugdteams werkten rustig verder en behaalden hun gewenste resultaten. Ook dit is weer de kracht van dat kleine groepje mensen die zich zo inzetten voor de jeugd.

Ik vind dat bewonderenswaardig. Mensen met hun eigen gezin en hobby’s die alles aan de kant zetten om kinderen met een bovengemiddeld talent kansen te kunnen bieden. Hun echtgenoten die die tijd maar moeten zien in te vullen met hun kinderen omdat de trainers, leiders, etc. dit willen. Niets dan respect.

Natuurlijk doen Stegeman, Bosvelt en consorten fantastisch werk en kon er met een tweede plek de winterstop worden ingegaan. Niets dan hulde. Maar mensen, zullen we in 2019 eens verder kijken dan de topscorer, smaakmaker of ballenstopper van het eerste. Jongens als Olaf Kok, gefinetuned door Kromkamp, Schuurman en zijn teamgenoten.

Ik wens u voor 2019 een gezond en gelukkig jaar en dat de hardwerkende vrijwilliger bij Go Ahead Eagles, maar ook bij uw eigen amateurvereniging, het respect krijgt wat ze verdient. Van mij krijgen ze het bij deze nu alvast!

Fré Klein Ovink, bedankt en rust in vrede.

WIE IS ROY BEUMER?
Roy Beumer is een 42-jarige Deventenaar. Hij mocht begin jaren ‘90 aan het profvoetbal bij Go Ahead Eagles ruiken in een lichting met Victor Sikora en Resit Schuurman onder leiding van Dwight Lodeweges. Mede vanwege zijn mentaliteit toentertijd koos hij er zelf voor om zijn avontuur bij Go Ahead Eagles vaarwel te zeggen. Hij koos ervoor om zich te gaan richten op zijn verblijf bij Daventria. Hierna ging het fysiek snel bergafwaarts en besloot hij zich te storten op het trainerschap. Gezin en werk hebben doen besluiten sinds het seizoen 2017/2018 enkel nog te genieten van zijn bij PSV voetballende zoon en andere twee kleine kindjes.