Andere tijden Voetbal

Van de afgelopen twee thuiswedstrijden krijg je als toeschouwer echt kippenvel. Tegen Telstar was er een emotioneel eerbetoon aan mijn oud collega Richard Thannhauser. De 1 minuut stilte, het applaus en het You ´ll Never walk Alone in de 57ste minuut was indrukwekkend. Een wedstrijd zoals tegen FC Twente wil je eigenlijk elke 14 dagen meemaken. Niet alleen de wedstrijd zelf, maar ook de entourage en sfeer erom heen. Beide duels geven duidelijk aan, wat een bijzondere club GAE toch is.

 

Maar toch heb ik mij tegen Twente gestoord de opkomst van onze ploeg. Tot mijn verbazing zag ik een aantal spelers met een kind op de arm. Het is voor mij onbegrijpelijk dat zoiets mogelijk is. Zeker niet voor zo’n belangrijke wedstrijd. Ik zie het al voor mij, dat Jacqueline Govaert van Krezip tijdens Pink Pop op het podium komt met de kleinste op de arm. Ik kan begrijpen dat je gek bent op je kindje , dat ben ik ook op mijn 2 kinderen en 5 kleinkinderen. Maar zoals Fadrhonc destijds al zei: je neemt je vrouw en kinderen niet mee naar je werk. Betaald voetballer is je beroep, dus je werk.

 

De opkomst deed mij terugdenken aan 12 maart 1967. Ja, inderdaad meer dan 50 jaar geleden. De komst van ons eerste kind was aanstaande. Toen de baby zich ’s nachts begon te melden was het eerste wat ik tegen mijn vrouw zei: Dit kan toch niet want ik moet morgen tegen Feyenoord. Voordat wij de volgende ochtend naar het ziekenhuis gingen, belde ik om acht uur vanuit de telefooncel op het Deltaplein (ja, andere tijden telefonie) trainer Fadrhonc met de mededeling, dat ik ‘s middags niet kwam. Het enige wat hij zei was. “oke”.

 

In het ziekenhuis aangekomen kregen wij direct te horen: Oh, dit is het kind, dat voor elf uur geboren moet worden. Wij begrepen die opmerking niet goed. Tegen half elf kregen wij onverwacht bezoek in de kraamkamer van onze clubarts Dr. Persenaire. Mijn vrouw had de situatie al snel door en vroeg: Dokter, je bent zeker gestuurd door die “Ouwe”. Zo noemden wij destijds Fadrhonc Inderdaad, zei Persenaire rood aanlopend: hij heeft mij gebeld met de mededeling: “Jij bent dokter en hebt al heel veel bevallingen meegemaakt. Jij kunt daar voor Ans meer betekenen dan Gerard. Bovendien heb ik Gerard vanmiddag absoluut nodig tegen Feyenoord”.

 

Na summier overleg besloten mijn vrouw en ik, dat ik maar moest gaan voetballen onder de voorwaarde, dat mijn schoonmoeder opgehaald moest worden om bij de bevalling te zijn.

 

De wedstrijd tegen het roemruchte Feyenoord werd voor meer dan 20.000 mensen met 1-0 gewonnen door een eigen doelpunt van Guus Haak. Direct na de wedstrijd om kwart over vier , zonder te douchen en met de klei nog aan de knieën , liep ik tussen de toeschouwers door naar het Sint Geertruiden Ziekenhuis, direct gelegen achter het stadion. Om half vijf kwam ik op de verloskamer en mijn zoon werd om tien voor vijf uur geboren. Ondertussen had mijn vrouw nog via Langs de Lijn meegekregen, dat wij met 1 – 0 hadden gewonnen.

 

Al met al een dag, die nu vijftig jaar later nog scherp in mijn geheugen is opgeslagen evenals de geboorte van onze dochter op 8 augustus 1970 toen wij met Go Ahead Eagles tijdens de voorbereiding van het seizoen in Engeland speelden tegen Brighton. Op Schiphol aangekomen hoorde ik, dat ik die avond opnieuw vader was geworden.

 

Zo werd 50 jaar geleden voetbal beleefd, ondanks dat voetbal nog geen full time job was. Niet trouwen op vrijdag omdat je zondags moet voetballen. Op je trouwdag ’s morgens eerst nog trainen. Natuurlijk zijn in de loop der jaren door het pamperen van de voetballers de tijden veranderd en velen zullen mij wel weer een “ azijnzeiker“ vinden met deze column.

 

Maar dit waren andere tijden voetbal niet beter en niet slechter dan nu maar wel anders. Achteraf hebben wij nooit spijt gehad van de genomen beslissing en zouden het in deze tijd opnieuw doen in het belang van het team en de club.

 

WIE IS GERARD SOMER?
Gerard, geboren op 24 november 1943, speelde meer dan 400 wedstrijden in het betaalde voetbal bij Go Ahead Eagles, Vitesse en Heracles Almelo. Aansluitend was Gerard trainer-coach bij Heracles Almelo waar hij mee promoveerde in 1984
Gerard is ook bestuurslid Technische zaken en Technisch manager geweest bij Go Ahead Eagles en technisch directeur bij FC Omniworld (thans FC Almere) en FC Emmen.