Vijfendertig seconden, precies 35 seconden stond onze ‘ruwe bolster blanke pit’ spits op het koude veld van de Adelaarshorst om 8000 kou lijdende supporters weer te laten juichen en drie belangrijke punten bij te laten schrijven. Getergd en in zijn eer aangetast sprintte onze spits het veld op nadat hij gepasseerd was door onze trainer. En daar viel natuurlijk wel wat van te zeggen. De trainer heeft altijd gelijk. Punt. Hij werkt elke dag met de spelers en weet wat er leeft. Wie in vorm verkeert en wie er een blessure heeft. Hij moet samen met zijn staf alles zo kneden dat alle randvoorwaarden goed zijn om de wedstrijden te kunnen winnen. Maar vooral na de vele missers in Kerkrade anderhalf week geleden moest de trainer ingrijpen.
Maar ook de wedstrijden daarvoor miste Thomas regelmatig kansen. Thomas kreeg genoeg mogelijkheden en kansjes om zijn totaal aantal doelpunten op te schroeven. De trainer moet soms triggeren en de spelers weer wakker schudden en op scherp zetten. Maar afgelopen vrijdagavond nam onze rooie reus als een echte man wraak door in een half minuutje na te zijn ingevallen te scoren. De bevrijdende 2-1 voor de zo belangrijke drie punten. Ook weer een doelpunt erbij voor zijn eigen erelijstje. Zeven goals en vier assists so far. Maar met iets meer geluk, kunde, scherpte of wat dan ook, hadden deze cijfers vele malen hoger kunnen liggen. Je kan alles zeggen wat je wilt over Thomas Verheydt, maar onze spits vecht en zwoegt letterlijk voor elke bal en gaat geen duel uit de weg. Hij jaagt het publiek altijd op en ook is hij dé aanjager om zijn medespelers op te jutten. Kortom; Verheydt is een zeer belangrijke factor voor de teambuilding en scoort ook zo nu en dan. Ook zijn doelpunt tegen Almere was gebaseerd op kracht en lepigheid. Hoe gemakkelijk hij met z’n sterke lichaam de Almeerse verdediger simpel opzij zette en de bal mooi intikte. Het type speler dat wij graag zien bij Kowet. Rebels, ruig, stoer en bloedfanatiek, dat type speler dat tijdens een trainingskamp via de regenpijp ontsnapt en de deur opent voor zijn teamgenoten om lekker te gaan stappen met z’n allen in de plaatselijke discotheek of kroeg. Beetje de plaatselijke schoonheden versieren of een een ouderwetse bargevecht houden.
In de kroeg ontstaan juist de beste vriendschappen en ook de saamhorigheid wordt meer en meer versterkt. Wat zich natuurlijk weer uit op het veld. Net dat beetje extra geven om je maatje in nood te helpen of de tegenstander in het begin al zo opjagen en schrik bezorgen dat ze niet meer weten wat hen overkomt. Gewoonweg laten zien dat hier niks maar dan ook niks te halen valt. Zie bijvoorbeeld de wedstrijd tegen PEC Zwolle een jaar of vijf geleden thuis, toen we na een kwartier al op 2-0 kwamen, dat het geschrokken Zwolle gelijk erna moest wisselen omdat ze simpelweg overrompelt werden. Of tegen NEC dat jaar,  na amper een half uur voetbal stond het al 3-0! Opjagen, afpakken, de vleugels gebruiken en daarna afmaken. Daarom heb je spelers als onze Thomas nodig. Hij kan bij ons een heuse cultfiguur worden. Net zoals een Mike Small , Obiekulu of een Cees van Kooten. Maar ook spelers als bv. Stans en Bliek zijn bikkelaars. Ik hoop oprecht dat de trainer Bliek voorlopig laat staan. Hij terecht gekozen tot man of the match, is verder een fysiek sterke speler en kan ook nog voor het nodige gevaar zorgen doordat hij een goede kopper is. Ik denk dat Paul Bosvelt en consorten de juiste spelers bijelkaar hebben kunnen samenstellen, immers met ‘boeven’ vang je nu éénmaal ‘boeven’.
Aanstaande vrijdag wacht een traditioneel lastige uitwedstrijd tegen Cambuur Leeuwarden. Laatste uitzege in Leeuwarden is alweer van oktober 2007!!! 12 jaar geleden dus. Destijds wonnen wij daar met 0-2 door onder meer een doelpunt van Sjoerd Ars. Het zal in Leeuwarden ongetwijfeld Siberisch koud zijn, maar vergeet niet dat wij een bikkel in het team hebben genaamd Thomas Verheydt die zijn teamgenoten 100% op sleeptouw zal gaan nemen. Wil je bij de grote jongens van de eerste divisie horen moet jullie zulke lastige uitwedstrijden zeer zeker niet verliezen en het liefst winnen natuurlijk. Laten we maar hopen dat het vizier van de Friezen gericht is op de ‘Elfstedentocht’ die misschien in aantocht is (als je de weergoden moet geloven).

Laat het voetballen dan maar over aan Go Ahead Eagles uit Deventer.

Forza GAE DEVENTER

EA71
WIE IS ERDAL ASCIPINAR?
Erdal Ascipinar, een geboren en getogen Deventenaar van 47 jaar. Hij is in zijn dagelijks leven in dienst van de Nederlandse Spoorwegen als Hoofdconducteur. Als fervent Kowet supporter schrijft hij voor diverse sites over zijn eigen belevenissen en over zijn grote liefde: Kowet.
Erdal staat ook wel bekend als DeventerTurk. Onder die bijnaam heeft hij vele stukken geschreven.
Op de hoogte blijven van al het sportnieuws uit de regio Deventer? Volg @DrtvSport op Twitter en Facebook