COLUMN16

e l v i r a s a l e t

De ‘messen’ worden geslepen!

Lieve Erik,

Het seizoen komt in zijn eindfase terecht en de ‘messen worden geslepen’, klinkt misschien wat dramatisch. Ik zie je schrikken, wat gebeurt daar allemaal op het ijs ‘hoor ik je denken’… Nou er gebeurt genoeg! Rustig blijven zitten, ik bouw het op whahaha. Je weet een schaats bestaat uit een schaatsschoen en daar onder zit zoals dat genoemd wordt in vakjargon de brug, daaraan zitten de messen vast, met het zgn klapmechanisme. De messen worden in de ‘volksmond’ ijzers genoemd. Die ijzers zijn zo scherp als een mes! Als er soms iemand een wond heeft op het ijs en ik in mijn tas zoek naar pleisters, die dan net weer niet de juist maat hebben, pak ik mijn schaats. Met het ‘mes’ van mijn ijzer snij ik de pleister op de juiste maat! Heel handig toch?

Wist je trouwens dat er z’n slordige 5000 jaar geleden de eerste schaats is ontwikkeld? In de ‘lage landen’ reden wij eerst op dierlijke botten, toen werd er geslepen tot dat oppervlakte glad genoeg was om te glijden. Vervolgens werden er gaten in geboord en met pezen of palingvellen aan de voet bevestigd. Slimme jongens hè die Hollanders! Nou die Hollanders waren niet de enige ‘slimme jongens’, het verhaal gaat dat er dergelijke schaatsen van 3000 jr v Chr. in een meer in Zwitserland zijn gevonden. Ook in Rusland, Scandinavië, Duitsland en ja gek genoeg ook in Groot-Brittannië. Het schijnt dus wel dat de bakermat van het schaatsen in Holland en Vlaanderen ligt. Het zit dus in ons ‘bloed’, dat schaatsen.

Ik maak nu een grote sprong in de geschiedenis: in 1900 waren ze zelfs al bezig met het ontwikkelen van een ‘klapschaats’. Rond 1980 werd door Gert-Jan van Ingen Schenau VU Amsterdam een prototype ontwikkeld. Duurde nog tot 1996 voordat die omarmd werd! Uitgevonden door een ‘slimme jongen’ maar de mannen gingen er eerst niet op rijden! Ja klopt Erik, dit vind ik wel grappig, Twee ‘slimme meiden’ pakten de kans, Tonny de Jong en Carla Zijlstra reden er hard op en hadden succes. Wist je dat Gerard van Velde zelfs even gestopt is met schaatsen omdat hij er niet aan kon wennen om op klapschaatsen te rijden. Een paar jaar later deed Van Velde van zich spreken. Ja je gelooft het niet maar op KLAPSCHAATSEN reed hij in 2002 op de 1000m in Salt Lake City naar Olympisch GOUD in 1.07.18. Dat is vandaag de dag nog een snelle tijd. Zo kan het dus gaan. Terug naar het heden. Tegenwoordig rijdt iedereen erop.

Je miste mij al een aantal weken Erik en ik begrijp dat je denkt ‘waar heb jij gezeten’. Nou om precies te zijn, ik ben weer een ‘beetje’ druk geweest. Op 2 januari 2020 zat ik weer in het vliegtuig met het SprintTeam Oost naar Innsbruck, om vervolgens door te reizen naar Collalbo. Nog even een extra hoogtestage ‘gepakt’ met de mannen, prachtig weer. Onze snelle sprinter Sebas Diniz kwam een dag later daar aan met Team.nl., bestaande uit twee jongens en twee meisjes (en twee trainers en een fysio) die ook nog een week Collalbo pakten in de zon voordat er afgereisd zou worden naar St. Moritz voor de Jeugd Olympische Spelen. Diniz mocht raar genoeg niet zijn eigen schema’s volgen van de Bondscoach en haar ‘staf’! Zelfs niet met zijn eigen team sprint gerelateerde trainingen mee draaien. Hij mocht wel met Team.nl met het juniorenteam van Duitsland meetrainen, waarvan de gemiddelde snelheid op een 500m niet hoger lag dan een hoge 38’er!

Je ziet Erik ‘de messen werden geslepen’. Zelfs de bondscoach van Nico Ihle, die daar ook aan het trainen was met de sprintdivisie van Duitsland, snapte daar niks van. “Blöd” zei hij tegen mij voor een jongen die een 35’er in de benen heeft, geen uitdaging! Jammer, maar de rest van ons Team heeft daar onder uitstekende omstandigheden kunnen schaatsen en fietsen. Het deed wel wat met iedereen om te zien dat Sebas onder niet optimale omstandigheden moest trainen! Voor Kai in ‘t Veld leverde het een weekend nadat wij teruggekeerd waren prachtige resultaten op. In een vol Thialf reed dit 18-jarige, jongste talent, naar 4 hele mooi PR’ s op het NK Sprint voor Senioren. Zelfs presteerde Kai het, om op de tweede dag, zich bij de eerste 10 te rijden op de 1000m. Machtig mooi, zijn ‘messen’ waren scherp!

Helaas was zijn sprintmaatje in St.Moritz tijdens de Jeugd Olympische Spelen iets minder enthousiast na dat weekend. De toen nog 17 jarige Diniz lag op koers richting het goud en scheerde over het meer heen. Ja Erik natuurijs dat is toch een andere tak van sport als je een technische rijder bent. Dat is rammen in het ijs, geen druk vinden voor je afzet en je moet zeker niet in een scheur terechtkomen en ook hopen dat het ijs niet uitbreekt! Onder de Zwitserse zon ging het in de laatste bocht mis voor Sebas, hij probeerde nog bij te sturen maar helaas… hij viel en gleed door en kwam tot stil stand tegen een sneeuwscooter met MESSEN! Wonder boven wonder heeft hij er niks aan overgehouden dan alleen gebutst lijf en ook wel een gebutst ego. Extra voelde het verlies, doordat iedereen van de organisatie, zelfs de latere winnaar, tegen hem zei dat Sebas anders op zijn plek had gestaan! Wel heel sportief en mooi om te horen, maar je hebt er geen goud door. Een official van de ISU zei de volgende woorden tegen Diniz: “Je hebt hier goud laten liggen om later op de ‘grote’ Spelen het goud op te halen.” Daarmee verscheen er weer een glimlach op het gezicht van Diniz. Prachtige woorden om te koesteren en boven je bed te hangen.

In diezelfde week reden de andere jongens van ons SprintTeam ook PR’ s, weliswaar in een trainingswedstrijd, maar ook mooi voor Maatman, De Kluiver, Den Draak Borm en De Wolff. Iedereen is goed bezig in ons Team en heeft plezier, maar voelt ook het verlies van de ander en dat is mooi Erik. Heel mooi om daar trainer van te mogen zijn, die jonge gasten slepen elkaar naar grote hoogtes. En als er dan een dieptepunt tussen zit, zijn ze er ook voor elkaar. Zij slijpen elkaars ‘messen’ wanneer dat nodig is.

Dan komt het laatste weekend in beeld, het NK Afstanden Junioren in Enschede. Een week later dan het NK Sprint Senioren staat Kai in ’t Veld weer aan de start. De zoveelste piek in een te gek seizoen. Trainingsmaatje Sebas Diniz is moe terug gekomen van de Spelen, komt ook de week voor het NK niet makkelijk weg op het ‘gewone’ ijs. Het voelt moeilijk om weer de druk op het ijs terug te vinden. Dat hoort hij ook van de andere drie die mee waren naar de Spelen. De tijd tikt door en dat weet Diniz ook, het moet aankomend weekend gebeuren. Plaatsing voor World Cup Finale Junioren in Minsk en tevens plaatsing voor WK Junioren in Polen.

Er staat veel druk voor beide mannen op dit NK Afstanden Junioren in Enschede. Op de 500m rijdt Diniz naar een gedeelde 2e plaats op de 500m en op de 1000m pakt hij het brons. Knappe prestatie van iemand die niet volledig heeft mogen door trainen op zijn eigen schema’s, toch er weer staan. Ook In ’t Veld levert een knappe prestatie na weken pieken, maar die heeft wel zijn schema’s kunnen volgen om het hoogst haalbare er uit te halen. In ‘t Veld rijdt naar een mooie 2e plaats op de 1000m met een minimum verschil van 0,14 seconde en pakt op de 1500m keurig het brons op 0,05 seconde van het zilver. In ’t Veld mag naar de World Cup Finale in Minsk en het WK Junioren in Polen. Diniz schaatst het hele seizoen snel en met stabiele goeie tijden, reed Junior World Cup Noorwegen, Junior World Cup Enschede, het WCKT, het NK Afstanden Senioren en de Jeugd Olympische Spelen voor Nederland maar werd gepasseerd, ja Erik GEPASSEERD, de ‘messen waren geslepen’…