Het eerste wat ik te horen kreeg van familie en vrienden toen ik besloot om naar Myanmar te gaan was: “niet doen joh! Veel te gevaarlijk voor jou in je eentje.” Ik ben inmiddels al een paar dagen in Myanmar en heb me nog geen moment zorgen gemaakt. Wat een fascinerend land is dit!

Ik afgelopen vrijdag ging ik de grens over van Thailand naar Myanmar om vervolgens door te reizen naar mijn eerste stopplaats Hpa-An. De ene na de andere rijstveld kwam voorbij, hutjes die in Afrika niet zouden misstaan en de armoede was van de straten of te lezen. Ja, Myanmar is het authentieke Azië voor mij. De bevolking heeft geen cent te makken, maar staat altijd met een glimlach voor je klaar. Een openbaring als het vergelijkt met Thailand.

Inmiddels zit ik nu al drie dagen in de oude hoofdstad Yangon. Deze stad barst uit haar voegen. Yangon is de snelst groeiende stad van midden-Azië. Dat is te zien. Gisteren heb ik met een Braziliaan, die ik hier heb ontmoet, een treinrit om de stad gemaakt. Zo’n treinrit door de buitenwijken van de stad, laat soms de echte kant van de stad zien. De fascinerende treinrit van drie uur kostte me overigens omgerekend 16 eurocent!

Door het tijdsverschil met Nederland, is het moeilijk om contact te onderhouden met familie en vrienden. Ook het voetbal volgen gaat wat lastiger hier. Zo wilde ik maandagavond Go Ahead Eagles tegen FC Emmen beluisteren op Deventer Radio. Enig probleem is dus het tijdsverschil. De wedstrijd begon om 00.30 voor mij. Na een kwartier ben ik gaan slapen, misschien maar goed ook. Met 23 punten uit 24 wedstrijden mag je je wat mij betreft doodschamen. Met spelers als Stevens, Schenk, Buwalda, Overgoor, Suk en Hendriks mag je meer verwachten van dit Go Ahead. Een jaar niet meedoen om promotie, kan de beste overkomen. Maar het grootste probleem gaat volgend jaar komen. De club kreeg dit seizoen nog de beschikking over een zogenaamd overbruggingsbudget vanuit de Eredivisie. Dit bedrag vervalt voor volgend seizoen. Daarnaast verwacht ik niet dat er volgend seizoen weer 6000 supporters trouw een seizoenskaart kopen. Het budget slinkt, (huur)contracten lopen af maar het verwachtingspatroon blijft. Ik ben benieuwd hoe het gaat lopen. Dat ik trouwens al praat over volgend seizoen, zegt wat over de huidige situatie. Uitzichtloos. Het gaat met nummer 15 is groter dan met nummer 19.

Ja ook gedurende mijn reis in Azië kan ik mij druk maken over bijzaken in het leven. Maar goed, Vanavond pak ik de nachtbus naar het noorden van Myanmar om daar te genieten van de natuur. Hierna pak ik The road to Mandalay om vervolgens naar de hoofdstad Naypyidaw te gaan. De hoofdstad is in 2005 uit de grond gestampt omdat de toenmalige president een visioen had. De stad is 4 keer zo groot als Londen maar er wonen nog geen miljoen inwoners. Lijkt mij erg fascinerend om dit te zien!

De groeten uit een snikheet Yangon!

Milan Keskin