COLUMN 8

e l v i r a s a l e t

Eén team, met vertrouwen, samen maakt het verschil… KEIGAAF

Lieve Erik,

Een deel van de ‘vrije dagen’ zit er bijna op. Ja vrij, dat was lang geleden, om precies te zijn vorig jaar maart. Ik zie je fronzen, ‘hoe zo vorig jaar maart. Een schaatsseizoen loopt van eind april t/m halverwege maart, dat is onze cyclus die gevolgd wordt m.n. door (sub-)topschaatsers en hun trainers. Wij trainen gemiddeld 6 maanden op het ijs en iets minder dan 4 maanden zijn wij van het ijs.

Ah, denk jij, toch lekker eventjes een slordige 7 weken vrij. Nou vergeet het. Ten eerst worden de sociale contacten door iedereen weer aangehaald, wat op zich natuurlijk hartstikke leuk is en zeker ook heel goed. Gezellig Koningsdag vieren en 5 mei Bevrijdingsdag, prachtige wielerwedstrijden kijken. De (prof-)schaatser kan dat slechts een paar weken doen. Doe je langer niks aan trainingsarbeid en ga je te laat naar bed, dan wordt het een lastig verhaal om op tijd, dus over die 4 maanden weer in vorm te zijn. Pak je geen rust, zoals ik zelf altijd zeg ‘even je lichaam en geest resetten’, dan ben je een beetje dom! En dom wil niemand zijn, maar je staat er versteld van hoeveel dat er toch zijn.

Keuzes maken is voor de jeugd niet altijd heel makkelijk, trouwens voor de oudere jeugd ook niet, maar wie echt goed bezig is met zijn of haar sport, laat het echt uit zijn hoofd om niet eerst rust te pakken alvorens weer een nieuw seizoen in te stappen. Voor je het weet, sta je weer op het zomerijs in Thialf. Zomerijs denk je, nee ik heb geen zonnesteek opgelopen, kon ook niet de afgelopen dagen met dat takkeweer! Zomerijs in Thialf is ‘gewoon’ het normale schaatsijs, alleen ligt het er in de zomer een paar weken in. Immers, de sport die wij beoefenen komt het dichtst bij op het ijs. Zo kan het gebeuren dat het buiten 30 gr is en je in je korte broek de ijshal in loopt. Dus Erik mocht je het van de zomer heel warm krijgen, omstreeks 22 juni 2019 opent Thialf even tijdelijk haar deuren en kun je ons daar vinden. Je vindt daar ook de commerciële Teams, vaak ‘s morgens op het ijs, leuk om te zien. Maar de recreant kan ook zijn schaatsen onderbinden, dus Erik je bent welkom voor een schaatslesje hahaha…

Ten tweede, in deze ‘rust’ periode pakken de meesten wel weer de fiets en trekken ook alweer de skeelers aan en zijn te vinden op een atletiekbaan. Het verschil is echter, in de ‘rust’ periode wordt er nog niet heel hard en gestructureerd getraind. Iedereen traint vanaf zijn eigen omgeving, trapt en skeelert een rustig rondje, de centrale trainingen worden door de meeste ploegen eind april weer opgepakt en kom je weer in een fase terecht van twee keer per dag trainen. Ja, je leest het goed twee keer per dag. De meesten zijn weer helemaal blij om terug te zijn in het Team en gezamenlijk weer de trainingen op te pakken. Op de eerste trainingen ontstaat er altijd een sfeertje van ‘koeien die voor het eerst na de winter weer de wei in mogen’, gaaf om te zien, hahaha… Die gretigheid had je niet gehad als je direct vanaf het ijs door gaat met trainingen. Maar ook iedereen is weer blij om samen te trainen.

Vertrouwen en samen, die woorden las en hoorde ik in een interview met de vader van Mathieu van der Poel. Niet alleen de manier waarop hij zijn sport beoefent vanuit meerdere disciplines, maar ook het al heel lang trainen vanaf zijn 16e jaar in een vertrouwde omgeving met één Team, zijn Team, dat maakt het verschil. Wat ook het verschil maakt is de ‘revolutie’ die hij ontketent. Vanuit, voor de buitenwereld, kansloze positie in de Amstel Gold Race terug te keren naar de kopgroep, om in de laatste meters iedereen omver te blazen, hoe mooi is dat, kei gaaf…
De veldrijder, de mountainbiker, die pas sinds kort zijn weg wielrenfiets bij de grote mannen heeft ‘gevonden’. Voer voor psychologen, degene die het hem gunt, de liefhebber van de wielersport, maar ook de concurrentie denkt ‘hoe doet hij dat’. Van der Poel heeft gewoon een heel goed DNA profiel, zijn vader Adrie van der Poel en opa Poulidor waren ook wielrenners, waar je rekening mee moest houden. Maar iedereen die doet voorkomen of hij zomaar uit de lucht komt vallen, niks is minder waar.

Een indrukwekkende erelijst heeft deze jonge sporter al verworven. Het is meer de wijze waarop hij zijn sport beoefent. Niks voor het grote geld, gewoon plezier in zijn sport, kruisbestuiving met andere sporten, gewoon trainen, ook hard trainen maar wel zo dat de kwaliteit en de kwantiteit met elkaar in overeenstemming zijn. Niks te veel en niks te weinig doen. Met vertrouwen in je omgeving met sporters, die ook in diezelfde omgeving mogen groeien, elkaar goed maken. Niks van aan trekken van al die kritiek van die zgn. kenners of concurrenten, waarom je nu weer overstapt op de veldfiets. Gewoon met het gezonde verstand sporten en dicht bij jezelf blijven én samen één Team vormen, dat is zijn kracht.

Samen één Team, zo heeft ook Mika van Essen, het nieuwe sprinttalent, zijn weg gevonden. Trainen met maatjes die je het gunnen, maar zelf ook mogen groeien, die bijna aan je gewaagd zijn, maar nog net ietsje te jong zijn, trainen met plezier, trainen samen altijd samen. Geen negatieve energie stoppen in ‘roddel en achterklap’ gewoon jezelf blijven. Dat leverde het gehele schaatsseizoen mooie resultaten op, als de druk het hoogst is, gewoon presteren. Ook al val je op een 500m tijdens een WK Junioren in Italië, opstaan en weer door. Ook al sta je achterste voren na een start op de 1000m bij datzelfde WK Junioren, ‘vecht’ je of ‘bevries’ je. Nee, Van Essen bevriest niet, de volgende dag gewoon WERELDKAMPIOEN TEAMSPRINT worden samen met Botman en Scheperkamp.
Hoe gaaf is dat. En dan aan het einde van zijn laatste jeugdseizoen.

ELVIRA SALET

WIE IS ELVIRA SALET?
Ik ben trainer/coach van een geweldig mooi junioren team, de gewestelijke selectie SprintTeam OOST. Wij trainen op de namiddag, maandag, dinsdag en vrijdag op de Scheg in Deventer. In de zomer trainen wij op de atletiekbaan en skeelerbaan op Keizerslanden. De krachttrainingen (KR Trainer Yildiz van Essen) werken wij af bij Antvelink Sportfysio in Deventer. De fietstrainingen worden afgewerkt vanaf Wilp de Veluwe over, de dijk aan de overkant van Deventer, of vanaf De Knobbel Heerde/Epe/Tongeren. De rijders komen allemaal uit de regio Oost. Het team bestaat uit: Adriaan de Kluiver (Schalkhaar), Kai in ’t Veld (Deventer), Mervin Maatman (Deventer),  Tim Hoogkamer (Deventer), Sebas Diniz (Borne), Michael Den Draak Borm (Arnhem), Pepijn de Wolff (Arnhem) Zoë Tiemens (Apeldoorn) de drie stagiaires Fabienne Diniz (Borne), Tosca Mulder (Hierden) en Yasmine Bouaziz (Apeldoorn).

U mist in dit rijtje de vertrokken rijders: Mika van Essen (Team Reggeborgh), Watse Vermaning (Studie Enschede, gaat daar in de baanselectie verder), Lars van Bemmel (ook studie Nijmegen, gaat daar in de baanselectie verder) en Jens Verbeek (gaat vlg seizoen in het RTC rijden bij de B-junioren).