COLUMN 13

e l v i r a s a l e t

DROMEN!

Lieve Erik,

Ken je dat gevoel, dat je iets heel graag wil bereiken uit je jeugd. Je droomde misschien als klein jongentje dat je kunstenaar wilde worden of piloot. Later droomde je misschien dat je een verdomd goeie journalist wilde worden! Dromen, ja wie droomt er niet. Ik ken sporters die Olympisch Kampioen wilden worden, en het zijn geworden. Ze hadden een briefje boven hun bed hangen. Ik ken ook ouders die nu maar wat graag dat briefje boven het bed van hun zoon of dochter willen hangen. Hoe maakbaar is z’n droom. Hoe maakbaar is een Olympische medaille. Het is zo-wie-zo een zoektocht met ook vallen en dan weer op staan. Niks geen gebaand pad. De wil om het hoogst haalbare te willen bereiken, soms train je er voor tot je er bij ‘neervalt’. Het is een proces van jezelf, vrij zijn in je ontwikkeling, vrij zijn in je dromen. Niks een droom van een ander, dan stopt zeker je ontwikkeling.

Onlangs zag ik de Docu over de ‘jeugdtop’ in de gymnastiekwereld. Dat gaf veel reacties in Nederland, schokkend werd het genoemd in de pers. Natuurlijk schrok ik er ook van. Het waren beslist niet de dromen van de kinderen die je te zien kreeg… Helaas is de realiteit dat dit bij alle sportbonden wel ergens gebeurt met jeugd. Er zullen altijd ouders blijven die hun eigen droom niet waar hebben kunnen maken en dan denken: ‘maar mijn kind gaat het wel doen!’

Terug naar de werkelijkheid, het heden. Twee weken terug was de eerste krachtmeting in het schaatsen. In Thialf kwamen de vrouwen en mannen aan de start voor het WorldCup Kwalificatie Toernooi (WCKT 2019). Ook zij hebben hun dromen. Een aantal heeft al een Olympische medaille op zak. Maar zelfs zij hebben nog dromen die ze maar wat graag uit willen laten komen. Mooie prestaties dat weekend, met een prachtig baanrecord op de 10 km (1.12.97) door Patrick Roest. Kai Verbij met een geweldig baanrecord op de 1000m (1.07.48) en technisch zo goed. Er tussen in stonden ook een aantal junioren A, aanstormende talenten die ook hun droom hebben, en aan de ‘Olympische deur’ komen rammelen. Die weg is nog ver, maar je moet durven dromen.

Tussen die junioren A stonden twee junioren, Sebas Diniz (17 jaar), jongste deelnemer van het veld en Kai in ’t Veld (18 jaar) speciaal naar Deventer verhuisd om zijn droom te verwezenlijken. Ja Erik klopt, talenten dus uit onze regio, die binnen het SprintTeam OOST rijden en als thuisbaan de Scheg hebben in Deventer. Hoe mooi was dat. Beide jongens reden met een droom. Diniz pakte op vrijdagmiddag tijdens het WCKT een nieuw PR op de 500m (36.10) daarmee was hij de snelste junior A van die dag, maar ook de snelste junior A dit seizoen op de 500m.

Een ander talent uit de regio stond helaas niet aan de start, Stefan Westenbroek is nog steeds geblesseerd door een voetbalwedstrijdje waarin hij een beenbreuk opliep. Heel jammer, hij werkt aan zijn herstel maar zal zeker de eerste helft van het schaatsseizoen moeten missen. Maar ook deze sporter zal zijn droom nog steeds hebben, vallen en weer opstaan.

Zaterdag stond Kai ’t Veld op de 1500m aan de start, die tot twee keer toe werd verschoven. De Zamboni (dweilmachine) kwam nadat de baan bijna vrij gegeven was, weer het ijs op. Altijd pech als je dan in de eerste ritten erachter zit. De kwaliteit van het ijs is dan minder, ijs moet een tijdje ‘liggen’ om snel en goed te zijn. Zelfs Sven Kramer zag je zondag bij de 10 km alleen om die reden een overduidelijke valse start maken. Het ijs krijgt dan nog iets meer tijd om ‘langer te liggen’. Het water wat opgebracht wordt op het ijs door de Zamboni krijgt meer kans om omgezet te worden in kleine ijskristallen.

Ondanks die extra dweil zaterdag, reed ín ’t Veld naar een snelle opening en zat na 2 ½ ronde dik onder zijn PR! Hij was duidelijk op zijn droom aan het ‘jagen’ onder zijn PR en dat betekent onder de 1.50.07! Ook ik was op de kruising overtuigd dat het zou lukken er onder te duiken. Misschien mede door een minder top ijslaag ging zijn droom voor een nieuw PR in rook op. Maar ook op de laatste 300m ging zijn techniek in rook op, leer momentje. De junior finishte met 1.51.33 ruim voor zijn tegenstander Vergeer.

Mika van Essen (Team Reggeborgh), ook uit deze regio, heeft dit jaar de overstap gemaakt van SprintTeam OOST naar het Team van Gerard van Velde. Geweldig mooie kans om je droom verder te ontwikkelen. Technisch zo vooruit gegaan, maar bij blokjes moet je uit de buurt blijven! Van Essen raakte bij het uitgaan van de laatste bocht op de 500m jammer genoeg door een blokje uit balans. Reed op dat moment flink hard (57.8 km/uur), beng klapte de boarding in. De NOS bracht het herhaaldelijk in beeld. Maar zo had Van Essen echt niet in beeld willen komen. Weg droomtijd. Zondag stond hij weer aan de start voor de 1000m (1.10.68) en knalde er weer ‘gewoon’ hard door heen, niks angst in de bocht. That’s the spirit om uiteindelijk je droom te gaan verwezenlijken, misschien niet nu maar wel op weg naar…

Als het goed gaat op het ijs heb je even geen enkel besef van tijd. Niemand kan de toekomst voorspellen, maar deze jeugd heeft allemaal een droom, de Olympische droom. Droom je droom…en je krijgt er veel voor terug!